۱۳ بدر امسال در خانه می مانیم!

رفتن به دامان طبیعت در روز سیزده بدر، رسمی کهن در میان ایرانیان است، اما امسال با شیوع ویروس کرونا نوروز رنگ دیگری گرفته است ، اگر می‌خواهید روز‌های شاد و خوشی در سال‌های آینده در کنار خانواده داشته باشید امسال را در خانه بمانید. شهروندانی  که کمپین “در_خانه_می مانیم” را رعایت می کنند،  با همراهی یکدیگر هر چه زودتر می توانیم بر این بیماری خطرناک و  کنترل انتشار ویروس کرونا پیروز شویم.

 

 

تاریخچه ی سیزده بدر

سیزده بدر سیزدهمین روز فروردین ماه و از جشن های نوروزی است. در تقویم‌های رسمی ایران این روز (سیزده بدر) روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است.برخی بر این باورند که در روز سیزده بدر باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند. بعد از سیزده به در، جشن های نوروزی پایان می پذیرد. جشن «سیزده بدر»، همانند دیگر جشن های ملی و باستانی ایران، نیاز به پژوهش زیاد و مقدمه چینی ای طولانی دارد، به ویژه جشنی مانند سیزده بدر با این گستره ی برگزاری و سابقه ی طولانی که این پهنه و زمان تغییراتی ژرف در آیین ها و مراسم ویژه ی این روز ایجاد کرده است.در این راستا کوشش بر این بوده است تا خردورزانه ترین و مستندترین گفتارها، نوشتارها و نگرش ها را در این زمینه گردآوری کنیم،

 

 

 

بهتر است در آغاز، پیشگفتاری پیرامون عدد ۱۳ و روز سیزدهم و اینکه آیا این عدد و این روز در ایران و فرهنگ ایرانی نحس است داشته یا نه فراهم آوریم نخست باید به این موضوع توجه داشت که در فرهنگ ایرانی، هیچ یک از روزهای سال «نحس» و «بدیمن» یا «شوم» شمرده نشده، بلکه چنانچه می دانیم هر یک از روزهای هفته و ماه نام هایی زیبا و در ارتباط با یکی از مظاهر طبیعت یا ایزدان و امشاسپندان داشته و دارند، و روز سیزدهم هر ماه خورشیدی در گاهشماری ایرانی نیز «تیر روز» نام دارد که از آن ِستاره ی تیشتر، ستاره ی باران آور می باشد و ایرانیان از روی خجستگی، این روز را برای نخستین جشن تیرگان سال، انتخاب کرده اند.همچنین در هیچ یک از متون کهن و هیچ دانشمند و نویسنده ای، از این روز (سیزده بدر) به بدی یاد نکرده اند بلکه در بیشتر نوشتارها و کتاب ها، از سیزدهم نوروز با عنوان روزی فرخنده و خجسته نام برده اند.برای نمونه کتاب «آثار الباقیه» جدولی برای سعد و نحس بودن روزها دارد که در آن جدول در مقابل روز سیزدهم نوروز کلمه ی «سعد» به معنی نیک و فرخنده آورده شده است. اما پس از نفوذ فرهنگ اروپایی  در زمان حکومت صفویان این عد نحس نامیده شد  زیرا  در این فرهنگ عدد ۱۳ را نحس می دانستند، و هنوز هم با پیشرفت های علمی و فن آوری پیشرفته اروپا، این خرافات عمیقا در دل بسیاری از اروپاییان وجود دارد که در مقایسه با خرافات شرقی، شمارگان آن ها کم نیست و مثال های بسیار دیگری مانند «داشتن روزی بد با دیدن گربه ی سیاه رنگ»، «احتمال رویدادی شوم پس از رد شدن از زیر نردبام» یا «شوم بودن گذاشتن کلید خانه روی میز آشپزخانه»،«خوش شانسی آوردن نعل اسب» و بسیاری موارد خرافی دیگر که خوشبختانه تا کنون وارد فرهنگ ما نشده اند و برای ما خنده آور هستند.اما تنها چیزی که در فرهنگ ایرانی می توانیم درباره ی عدد سیزده پیدا کنیم، «بد قلق» بودن عدد ۱۳ به خاطر خاصیت بخش ناپذیری آن است ، این خود نشانه ای از دانش بالای ایرانیان از ریاضی و به کارگیری آن در زندگی روزمره است.اما وقتی درباره ی نیکویی و فرخندگی این روز بیشتر دقت می کنیم منابع معقول و مستند با سوابق تاریخی  زیادی را می یابیم.همان طور که گفته شد سیزدهم فرودین ماه که تیر روز نام دارد و متعلق به فرشته یا امشاسپند یا ایزد سپند (مقدس) و بزرگواری است  که در متون پهلوی  و در اوستا  تیشتر نام دارد و جشن بزرگ تیر روز از تیر ماه که  جشن  تیرگان است  به نام او می باشد. مشهور است که واژه سیزده‌به‌در به‌معنای «در کردن نحسیِ سیزده» است. اما وقتی به معانی واژه‌ها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه می‌توان داشت. «در» به ‌جای «دره و دشت» می‌تواند جایگزین شود. یکی از معانی واژه «به»، «طرف و سوی» است مانند اینکه می‌گوییم به فروشگاه. پس با نگاهی کلی می‌توان گفت واژه  «سیزده‌به‌در» به‌معنای  سیزدهم به‌ سوی در و دشت  شدن می‌ باشد که همان معنی بیرون‌ رفتن و در دامان طبیعت سرکردن را می‌دهد.

 

آیین های سال نو در سومر با نام «زگموگ»

 

همانطور که پیشینه ی جشن نوروز را از زمان جمشید می دانند درباره ی سیزده به در (سیزده بدر) هم روایت هست که جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز را در دشت سبز و خرم، خیمه و خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند.اما برای بررسی دیرینگی جشن سیزده بدر از روی منابع مکتوب، تمامی منابع مربوط به دوران قاجار می باشند و گزارش به برگزاری سیزده به در در فروردین یا صفر داده اند، از همین رو برخی پژوهشگران پنداشته اند که این جشن بیش از یکی دو سده دیرینگی ندارد اما با دقت بیشتر در می یابیم که شواهدی برای دیرینگی این جشن وجود دارد. تنوع و گوناگونی شیوه های برگزاری یک آیین، و دامنه ی گسترش فراخ تر یک باور در میان مردمان، بر پایه ی قواعد مردم شناسی و فرهنگ عامه، نشان دهنده ی دیرینگی زیاد آن است.همچنین مراسم مشابه ای که به موجب کتیبه های سومری و بابلی از آن آگاهی داریم، آیین های سال نو در سومر با نام «زگموگ» و در بابل با نام «آکیتو» دوازده روز به درازا می کشیده و در روز سیزدهم جشنی در آغوش طبیعت برگزار می شده. بدین ترتیب تصور می شود که سیزده بدر دارای سابقه ای دست کم چهار هزار ساله است.

 

 

آیین های برگزاری سیزده بدر

از آیین های باستانی و عمومی سیزده بدر میتوان فال گوش ایستادن، فال گیری، گره زدن سبزه و گشودن آن، بخت گشایی و… را نام برد. علاوه بر این ها آیین های سیزده بدر مانند چهارشنبه سوری و نوروز، پر شمار، زیبا و دوست داشتنی است، بازی های گروهی، ترانه ها و رقص های دسته جمعی، گردآوری گیاهان صحرایی، خوراک پزی های عمومی، بادبادک پرانی، سوارکاری، نمایش های شاد، هماوردجویی جوانان، آب پاشی و آب بازی بخشی از این آیین هاست که ریشه در باورها و فرهنگ اساطیری دارند. از جمله شادی کردن و خندیدن به معنی فروریختن اندیشه های پلید و تیره، روبوسی نماد آشتی، به آب سپردن سبزه ی سفره ی نوروزی نشانه ی هدیه دادن به ایزد آب «آناهیتا» و گره زدن علف برای شاهد قرار دادن مادر طبیعت در پیوند میان زن و مرد، ایجاد مسابقه های اسب دوانی که یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشک سالی است.

 

(نوروز باستانی ایرانی و پیشینه تاریخی آن)

نوروز در ایران باستان به پیشینه، مراسم و رویدادهای مربوط به نوروز در ایران باستان می‌پردازد. قدمت نوروز و وجود این جشن به زمان‌های پیش از شکل‌گیری ایران و قبل از دوره مادها و هخامنشیان برمی‌گردد، ولی نام آن در اوستا نیست. از سه هزار سال پیش از میلاد، در آسیای میانه و آسیای غربی دو عید، رواج داشته‌است، عید آفرینش در اوایل پاییز و عید رستاخیزی که در آغاز بهار، برگزار می‌شده‌است. بعدها دو عید پاییزی و بهاری به یک عید تبدیل گردیده و آغاز بهار جشن گرفته می‌شده‌ است. در ایران آیین مرگ و رستاخیز سیاوش «ایزد شهید شونده گیاهی ایران» با  نوروز پیوند  خورده است؛ به این ترتیب که چند روز پیش از عید ، به سوگ سیاوش می ‌نشستند و با فرارسیدن نوروز، به جشن و شادی دست می‌زدند؛ چنان‌ که  گویا سیاوش، زنده شده باشد. آریایی‌ها که وارد منطقه شدند بن مایه‌هایی مانند فروهرها و بازگشت ارواح را با خود آورده و به تدریج آیین خود را با باورهای قبلی رایج در منطقه ادغام نمودند. از جمشید پادشاه  مشهور پیشدادی به عنوان بنیان‌ گذار این جشن یاد گردیده‌است. از پژوهش‌ هایی که در تطبیق نوروز ایرانی و نوروز قبطی (نوروز مصری) و  تأثیر و تأثر آن  دو، به عمل آمده، بر می‌آید که نوروز ایرانی  در زمان داریوش بزرگ و توسط او در مصر رایج گردید. درباره نوروز و سنت‌های وابسته بدان تا چند دهه  قبل منابعی  قدیمتر از ایام  ساسانیان که به دست نویسندگان مسلمان نوشته شده بود، وجود نداشت. اما با کشف بایگانی‌های دولتی اشکانیان در تاجیکستان معلوم گردید که نوروز در دوران شاهنشاهی اشکانیان و ایامی قدیمتر از دو هزار سال پیش در آغاز بهاران بوده‌ است.

 

 

در تمام دوران ساسانی نوروز جشن ملی همه ایرانیان به‌شمار می‌رفته ‌است. به همین جهت حتی مردمی که پیرو آئین زرتشت نبوده‌ اند اما در حوزه  حکمرانی ایران  زندگی می‌کردند، نیز در آن شرکت داشتند. شواهدی وجود دارد که  در دوران ساسانی سال‌های کبیسه رعایت نمی‌شده‌است. روز برگزاری مراسم نوروز در هر دوره ۴ ساله، یک روز از موعد اصلی خود عقب می ‌ماند  و در نتیجه  زمان نوروز در این دوران همواره  ثابت  نبوده  و در فصل‌های گوناگون سال جاری بوده‌است. پنج روز نخست فروردین جشنی همگانی بین عموم مردم بود از اینرو آن را نوروز عامه نامیده‌اند. روز ششم فروردین که جشن نوروز به گونه  درباری برگزار می ‌شده‌ است  نوروز بزرگ نام داشته‌ است. مجموعه  رسم‌ های جشن بهاری نوروز با جشن سوری و آتش‌افروزی آغاز می‌شد و پس از برگزاری مراسم سال نو، در روز سیزده فروردین پایان می‌یافته ‌است. شرح آیین نوروز و تشریفات وابسته به آن به تفصیل در تاریخ نگاری دوران اولیه اسلام آمده‌است، که قدیمی‌ترین سند در این دوره به جامانده از دانشمند سده سوم هجری تعلق دارد.

 

 

 

نوروز باستانی  ایران  توسط “داریوش کبیر” در سال ۵۳۱  قبل از میلا د به  عنوان سنت  قدیمی  شکل گرفت  نوروز نخستین روز سال خورشیدی ایرانی برابر با یکم فروردین ماه، جشن آغاز سال نو ایرانی و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران ایران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز هم مردم مناطق گوناگون فلات ایران، نوروز را جشن می‌گیرند. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است که امروزه به آن برابری بهاری می‌گویند.

 

 

نوروز به عنوان یک جشن قدیمی و کهن از اقوام متعددی در منطقه به ارث رسیده‌است و با رنگ و انگ ویژه، شناسنامه ایرانی به خود گرفته و از آن به عنوان نماد پیوندگر افراد و اقوام ایرانی و ملت ایران یاد می‌شود. ایرانیان نوروز را آغازگر رستاخیز طبیعت، گاه رویش و زایش باغ و بوستان می‌دانند و بر این باور هستند که در نوروز، همزمان با طبیعت، باید روزگار نو و جدیدی را با روان و نگرش نو، در تن‌پوش تازه ای آغاز کنند.

 

 

هفت رکن اصلی سفره هفت سین نمادهای اصیل ایرانی

در برخی از منابع تاریخی آورده شده ایرانیان در قدیم سفره هفت شین داشته اند که به تدریج تغییر نام داده است . اجزای تشکیل دهنده سفره هفت شین شمع، شراب ، شیرینی ، شهد (عسل) ، شمشاد، شربت و شقایق یا شاخه نبات، بودند که بعد ها ایرانیان با فرارسیدن نوروز سفره هفت سین چیدند و هرکدام از این سین ها نماد یک روشنی در سال آینده است که به اعتقادات قدیمی مردم برمی گردد.

 

سـنجد

بوی برگ و شکوفه درخت سنجد، محرک عشق و دلباختگی است. نمادی از زایش و تولد و بالندگی و برکت است. سنجد نماد سنجیده عمل کردن است. سنجد را بر این باور بر سفره می‌گذارند که هرکس با خویشتن عهد کند در آغاز سال هر کاری را با سنجش انجام دهد. سنجیدن نشانه گرایش به عقل و احترام به تفکر و ترویج و خردمندی است.

 

سمنو
مائده تهیه شده از جوانه گندم که یادآور بخشی از آیین‌های باستانی ایران است. نماد خوبی برای زایش گیاهی و بارور شدن گیاهان است. سمنو مظهر صبر و مقاومت و عدالت و قدرت است. سمنو سرشار از انرژی بوده و برای درمان کم خونی برای زنان باردار مفید است و ماده مغذی و مفیدی از نظر تامین انرژی و مواد پروتئینی برای کودکان در حال رشد محسوب می‌شود.

 

سیب سرخ

سیب یک میوه بهشتی است و سومین «سینی» است که بر سفره می‌نهند. سیب نماد سلامتی و عشق می‌باشد. سیب به دلیل داشتن ویتامین‌های گروه B  ، منیزیم و فسفر دارای اثرات آرام بخش است.

سیر

سیر نماد مناعت طبع است یعنی انسان باید همواره با قناعت بر جهان بنگرد. با مصرف سیر دستگاه گوارش بیمه می‌شود.

سرکه

سرکه نماد پذیرش ناملایمات و نماد رضا و تسلیم است. واقف بر این نکته هستیم که زندگی پیوسته توام با رنج و مشقت و زحمت است و هیچ انسان متعهد و با مسئولیتی نیست که بدون دغدغه بتواند به زندگی ادامه دهد. خداوند، زمین و آسمان و انسان را آسوده و بی‌غم نیافریده است و در هر مشقتی که می‌رسد، حکمتی نهفته است و سرکه گویای تسلیم در برابر حکمت خداوند بزرگ و حکیم است.

سپند

سپند یا اسفند، در زمان‌های قدیم مقدس بوده و در مراسم نیایشی بکار برده می‌شده است و دورکننده بیماری‌ها و دافع چشم بد است.

سماق

سماق نماد صبر و بردباری و تحمل دیگران است. صبر به انسان می‌آموزد که در زندگی، خستگی را باید زدود و کامیابی را باید دریافت. سماق مرهمی برای دردهای رماتیسمی و نقرس است و در طب سنتی از سماق برای بیماری‌های رماتیسمی، نقرس و همچنین درمان تهوع و بی‌اشتهایی استفاده می‌شود.

 

 

سایر ارکان هفت سین

تخم‌مرغ با پوست سفید یا رنگی نمادی از نطفه و نژاد است.

ماهی قرمز یکی از نمادهای آناهیتا فرشته آب و باروری است و وجود آن باعث برکت و باروری می‌گردد.
سکه طلا و نقره نماد برکت کیسه است.
نقل نمادی از شیرینی و شیرین کامی است.

شیرینی نمادی از شیرین کامی است.
آجیل و انواع مغز‌ها نمادی از ُپر بار شدن و تقویت بدن و برکت سفره است.
انار، پُردانگی انار نشان از برکت و باروری است.

امروزه، برخی اقلام سفره هفت «سین» فراموش گشته و یا «سین» های آن در برخی خانواده‌ها جابجا گشته است.

 

 

زمان تحویل سال ۱۳۹۹

لحظه تحویل سال ۹۹ هجری شمسی به ساعت رسمی جمهوری اسلامی ایران :

لحظه تحویل سال ۹۹ : ساعت ۷ و ۳۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه

روز تحویل سال ۹۹ : روز جمعه ۱ فروردین ۱۳۹۹ هجری شمسی

مطابق ۲۵ رجب ۱۴۴۱ هجری قمری

و ۲۰ مارس ۲۰۲۰ میلادی

Friday, March 20, 2020

آشنایی با فستیوال هولی | HOLI FESTIVAL

هولی یک جشن مهم بهاره است که هرسال توسط هندوها برگزار می شود؛ اگرچه، این روزها این فستیوال به خاطر رنگ های زیبا و شور و حالی که در حین آن جریان دارد، در قلب بیشتر مردم دنیا جا باز کرده و از محبوبیت قابل توجهی در جهان برخوردار است هولی در پایان زمستان جشن گرفته می شود؛ در آخرین ماه کامل از تقویم شمسی-قمری که در ادامه اش، بهار فرا می رسد. از آنجایی که این تقویم به ماه های قمری هم وابسته است، به طور دقیق نمی توان تاریخ آن را اعلام کرد؛ اما معمولا این فستیوال در در ماه مارس برگزار می شود و گاهی نیز آن را در اواخر فوریه جشن می گیرند هندوها این جشن را فرصتی برای خداحافظی از زمستان و سلام دادن به بهار می دانند؛ بهاری که خود مانند جشن هولی رنگارنگ و تماشایی است.البته برپایی جشن برای فرا رسیدن بهار، تنها یکی از بهانه های برگزاری هولی ست و پیروان آیین هندو با برگزاری این فستیوال هدف های متعددی را دنبال می کنند. مثلا در متون قرن ۱۷ میلادی، از هولی به عنوان مراسمی برای برداشت خوب و پربارِ محصول یاد شده است. همچنین هولی برای بسیاری از هندوها، آغاز سال نو و فرصتی برای بهبود روابط با دیگران و پایان دادن به جدال ها و مخاصمه هاست.

در هولی چه می گذرد؟

برای آشنایی با هولی تنها کافی ست به عکس های این جشن نگاه کنیم و اینگونه تا حدودی با شیوه برگزاری آن آشنا شویم. در این جشن رنگ ها و رنگ پاشیدن به یکدیگر مهمترین اتفاقی ست که رخ می دهد و به همین خاطر بیشتر مردم دنیا این فستیوال را با نام جشن رنگ ها می شناسند؛ اما با همه این ها، رنگ بازی تمام آن چیزی نیست که به هولی معنا می بخشد. هندوها از روزها و حتی هفته ها قبل به پیشواز جشن هولی می روند و پودرهای رنگی می خرند و غذاهای خوشمزه تدارک می بینند و رنگ بازی را از روزها قبل آغاز می کنند. عده ای حتی به مناسبت هولی خانه تکانی می کنند و آلودگی را از اطراف شان می زدایند جشن هولی به صورت مرسوم در دو روز برگزار می شود؛ در عصر روز اول، بسیاری از هندوها به آتش بازی می پردازند و روز پس از آن، به مکان های پررفت و آمد می روند و به رنگ بازی مشغول می شوند. وقتی رنگ بازی و رقص و آوازهای میانش به پایان رسید، لباس تمیز و آراسته به تن می کنند و به دید و بازدید آشنایان شان می روند.

هولی در کجاها برگزار می شود؟

کشورهای شبه قاره هند از جمله پاکستان، بنگلادش، بوتان و میانمار هولی را بسیار جدی و پرشور برگزار می کنند و برای آن اهمیت ویژه ای قائل هستند؛ اما در کشورهای هند و نپال، هولی یک جشن ملی ست و از اهمیت بیشتری برخوردار است. بد نیست بدانید که در تقویم این دو کشور، تعطیلاتی به مراسم هولی اختصاص داده شده است این ها که گفته شد تنها خلاصه ای از این جشن باشکوه است، در ادامه می خواهیم بیشتر از هولی برای تان بگوییم و شما را با فضای واقعی این جشن آشنا کنیم؛ اما پیش از همه لازم است که کمی در آیین هندو دقیق شویم و از داستان های مذهبی این آیین بشنویم و در همین حال ماجرای هولی را از میان متون تاریخی و مذهبی هندو بیابیم

تاریخچه جشن هولی

فستیوال هولی از قدمت بالایی برخوردار است و یک جشن باستانی به شمار می رود. اولین اشاره به این جشن در میان متون تاریخی را می توان در شعری متعلق به قرن چهارم میلادی پیدا کرد. همچنین یکی از بهترین منابع برای بررسی قدمت هولی نمایشنامه ای ست به زبان سانسکریت که در قرن هفتم میلادی نوشته شده و در آن هارشا امپراتورهند (Harsha) به صورت جزیی به توصیف جشن هولی پرداخته است. او در این نمایشنامه چنین نوشته است :

شاهد باش فستیوال باشکوه کوپید را که چگونه کنجکاوی ها را بر می انگیزد، زمانی که آب قهوه ای رنگ به روی مردم محلی می ریزد و آن ها مشغول رقص و پایکوبی هستند. زرد مایل به قرمز و گرد و غبار با حرکت کمرها بر هوا بلند می شوند و عطری در فضا پدید می آورد.

 هوالیکا داهان | مراسم شب قبل از جشن

دقیقا یک شب پیش از هولی، مردم در مکان های عمومی و پارک ها، نزدیک به معابد و دیگر مناطقی روباز خرمن های آتش برپا می کنند و به دور آن چرخ می زنند در این شب مردم به جای آن که در خانه های شان بمانند به گرد هم می آیند و سوزانده شدن هولیکا را به صورت دسته جمعی جشن می گیرند. در آخر مراسم نیز، برخی از هندوها تکه ای آتش را با خود به خانه می برند و باور دارند که با این کار، خانه ها و وجودشان از آلودگی ها پاک می شود.

دید و بازدید پس از رنگ بازی

زمانی که خوراکی ها و پودرهای رنگی تمام می شوند، مردم به ناچار دست از رنگ بازی می کشند و به سوی خانه های شان می روند. در این زمان عده ای در خیابان ها می مانند تا شهر را از آلودگی های رنگی پاک کنند و باقی مردم به سوی حمام های شان می شتابند تا رنگ ها را از بدن شان بزدایند، چرا که هنوز دید و بازدیدهای هولی مانده است هندوها یکی از دلایل برگزاری هولی را پاک کردن کینه ها و احیای دوستی های گذشته می دانند. به همین خاطر میهمانی های عصر آخرین روز از هولی نقش مهمی پررنگی را در مراسم ایفا می کند. اینگونه می شود که روزهای پر از شور و رقص و آواز و بازی در انتها با تازه کردن روابط با اقوام و آشنایان به پایان می رسد.

آشنایی با کارناوال گوا

شهر ساحلی گوا نگینی خوشرنگ در شبه جزیره هند است و یکی از محبوب ترین مقاصد ساحلی هند و حتی جهان به شمار می رود. سواحل نقره فام و زیبا، رستوران های متنوع و فستیوال ها و کارناوال های شاد و هیجان انگیز، گوا را به مقصدی رویایی برای تفریح و ماجراجویی تبدیل کرده اند. فستیوال های متعددی در گوا برگزار می شود که «کارناوال گوا» بدون شک معروف ترین آن هاست و به یکی از جاذبه های توریستی گوا تبدیل شده است. این کارناوال پرطرفدار در ماه اسفند برگزار می شود و بسیاری از مسافرانی که قصد سفر به گوا و هند را دارند برنامه سفرشان را با این کارناوال بزرگ و هیجان انگیز هماهنگ می کنند. در ادامه با صوفی گشت همراه باشید تا در مورد کارناوال گوا بیشتر بدانیم.

کارناوال گوا چیست؟

در گوا و در تمام طول سال فستیوال ها، جشن ها و کارناوال های متعددی برگزار می شود و این شهر را به مکانی سرزنده، پرجنب و جوش و رنگارنگ تبدیل کرده است. این جشن ها آن قدر هیجان انگیز هستند که مسافران زیادی برنامه سفرشان را طوری تنظیم می کنند که حتما در یکی از این رویدادها حضور داشته باشند. کارناوال گوا که کارنیوال یا همان کارناوال نامیده می شود بزرگ ترین کارناوال هند و یکی از بزرگ ترین کارناوال ها در سرتاسر آسیاست. این رویداد همه ساله در حوالی ماه فوریه شروع می شود و تاریخ دقیق برگزاری آن هر ساله کمی تغییر می کند. گوا به خودی خود مقصد جذاب برای توریست هاست و این کارناوال هم باعث جذابیت بیش از پیش آن شده و به یکی از دیدنی های هیجان انگیز گوا تبدیل شده است. اگر حوالی ماه فوریه یا اسفند قصد سفر دارید و هنوز مقصد سفرتان را انتخاب نکرده اید گوا را انتخاب کنید. در این زمان هم آب و هوای گوا بسیار معتدل و دلپذیر است و هم شانس حضور در یکی از بزرگ ترین کارناوال های هند و آسیا را خواهید داشت. کارناوال گوا ۲۰۱۹ از تاریخ ۱۱ الی ۱۴ اسفند ماه  در سرتاسر گوا برگزار می شود و چند روز مملو از موسیقی، رقص و شادی و هیجان را تجربه خواهید کرد.

تاریخچه کارناوال گوا

جالب است بدانید که پرتغالی ها روزگاری در قسمت هایی از هند  از جمله گوا تسلط داشتند و هنوز در سرتاسر گوا می توان نشانه هایی از حضور پرتغالی ها را مشاهده کرد. کارناوال گوا هم یادگار استعمارگران پرتغالی است که در حدود ۵۰۰ سال پیش در این منطقه حاکم بوده اند. پرتغالی ها اولین کارناوال گوا را در این استان راه اندازی کردند؛ اما خاستگاه اصلی کارناوال کشور پرتغال نیست. در واقع، این نوع کارناوال ها ریشه در رم و یونان بوستان دارد که بعدها به اسپانیا و نهایتا به پرتغال راه پیدا کرده است. زمانی که پرتغالی ها وارد این سرزمین شدند سعی داشتند تا فرهنگ و آداب و رسوم خود را هم در این منطقه پیاده کنند و به همین دلیل اقدام به برگزاری کارناوال گوا کردند. با این حال، در طول سال ها مردم محلی گوا، آداب و رسوم و فرهنگ محلی خود را هم وارد این رویداد کردند و آن را به یکی از هیجان انگیزترین کارناوال های منطقه تبدیل کردند.

شرکت در کارناوال گوا

شکی نیست که در بین فستیوال هایی که در این منطقه برگزار می شود کارناوال گوا از همه بیشتر محبوب و پرطرفدار است و افراد زیادی ماه ها منتظر فرا رسیدن این رویداد بزرگ هستند. موسیقی، رقص و سرگرمی های مفرح و نمایش های خیره کننده از جمله جنبه های مهم و کلیدی کارناوال گوا هستند. در حاشیه برگزاری این کارناوال هم مراسم های مفرح و سرگرم کننده ای هم برگزار می شود و چهار روز برگزاری کارناوال گوا را به جشنی شاد و منحصربه فرد تبدیل می کند. کارناوال گوا در واقع قبل از فرا رسیدن ماه روزه داری مسیحیان (Month of Lent) برگزار می شود و در طول این ماه، مردم به طور کامل از مصرف گوشت خودداری می کنند. رژه و پیاده روی باشکوه و بزرگ کارناوال گوا با حضور شاه مومو که نقشی کلیدی در برگزاری کارناوال های این چنین دارد آغاز می شود و رقصنده ها، نوازنده ها و گروه های مختلف دلقک ها، آکروبات بازها و … او را همراهی می کنند. رژه نمایشی کارناوال گوا از خیابان اصلی پاناجی، مرکز استان گوا شروع می شود و با فرا رسیدن ماه روزه داری این کارناوال هم به اتمام می رسد.

غذا همیشه بخشی جذاب و هیجان انگیز از هر مراسم و جشنی بوده است و کارناوال گوا هم از این قاعده مستثنی نیست. اگرچه کارناوال گوا ارتباط مستقیمی با غذا ندارد، اما در خلال برگزاری این رویداد شاد و چند روزه، اغذیه فروشی های بیشماری در خیابان های شهر حضور پیدا می کنند و به فروش انواع غذاهای هندی، غذاهای سنتی گوا و اسنک و تنقلات و نوشیدنی می پردازند. بنابراین اگر در زمان برگزاری این کارناوال به گوا سفر کنید حقیقتا می توانید با یک تیر چندین نشانب بزنید: هم از تفریحات همیشگی و معمول گوا مثل سواحل تفریحی و … استفاده کنید؛ هم در بزرگ ترین و شادترین کارناوال هند حضور پیدا کنید و هم یک دل سیر شکم گردی کنید و انواع غذاهای هندی و حتی بین المللی را در مدت سفرتان امتحان کنید.

اگر شما هم به فستیوال‌ها و جشن‌های عمومی علاقه زیادی دارید، نباید به هیچ عنوان کارناوال ریو را از دست بدهید.

در پایان ماه فوریه، بزرگ‌ترین فستیوال جهان با بالا گرفتن تب مهمانی و هیجان در سرتاسر برزیل به‌راه می‌افتد. کارناوال ریو بزرگ‌ترین جشن این کشور بوده و مردم سراسر جهان را به سمت این شهر می‌کشاند.
کارناوال ریو یا ریودوژانیرو، بی شک بهترین کارناوال کشور برزیل محسوب می شود و سالانه بیش از ۵۰۰ هزار توریست خارجی در کنار مردم محلی در این کارناوال شرکت می کنند.

کارناوال برزیل از سال ۱۶۴۱ در برزیل مرسوم است و برنامه اصلی این کارناوال رقص سامبا می باشد و سالانه بیش از پانصد هزار نفر در این جشن شرکت می‌کنند و این رقم، بیشترین تعداد افراد خارجی شرکت کننده در یک رویداد است. کارناوال ریو که از جمله جذاب ترین رویدادهای هنری محسوب می شود، از ۴۰ روز قبل از عید پاک مسیحیان برگزار می‌شود و بین ۴ روز تا یک هفته در شهرهای مختلف ادامه دارد. جشن‌های تمرینی و مقدماتی کارناوال، از اواخر سپتامبر شروع می‌شوند. ماه‌های آبان و آذر، گروه‌های مختلف سامبا، با لباس‌های اصلی تمرین می‌کنند که خود این تمرین‌ها هم تماشایی‌اند. در جاهایی مثل گراند ریو، بعضی گروه‌ها تمرین‌های مفصلی با حضور ستارگان سینما و مد برگزار می‌کنند. در برزیل هر آموزشگاه رقص سامبا هرسال برای مراسم کارناوال یک موضوع مرکزی را انتخاب می‌کند و برمبنای آن نیز لباس تمام رقصندگان و دکوراسیون واگن‌هایی که در مراسم به نمایش گذارده می‌شوند، طراحی می‌شوند. این واگن‌های بسیار عظیم به خاطر رعایت امنیت با دست کشیده می‌شوند.


تاریخ برگزاری این فستیوال ۵ روزه، بین ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل (۲ فروردین تا ۷ اردیبهشت) متغیر است و ۴۰ روز پیش از عید پاکی برگزار می شود.
کارناوال های برزیل مخصوصاً کارناوال ریو از اهمیت بسیار زیادی در میان مردم این کشور برخوردار هستند و گردشگران تو برزیل با شرکت در این فستیوال ها می توانند تا حد زیادی با فرهنگ، تاریخ و سنت های مردم برزیل آشنا شوند.
کارناوال ریو، جشنی بسیار شاد و مفرح است که شرکت کنندگان در آن به رقص و آواز خوانی مشغول می شوند. اگر در این کارناوال شرکت کنید خواهید دید که مردم اوج شادی، لذت و هیجان را در این جشن تجربه می کنند.
سمبودرومو (Sambódromo) جایی است که رویداد اصلی کارناوال برگزار می‌شود و رژه‌های شگفت انگیزی در خیابان به راه می‌افتد که از تلویزیون‌های سراسر جهان پخش می‌شود. عناصر بزرگی با موضوعات مختلف در امتداد کوریدور به حرکت در می‌آیند، هزاران تماشاچی هیجان زده در دو طرف به تماشای آن‌ها می‌ایستند و به رقص و شادی می‌پردازند. فضا پر از ضرب سنگین طبل‌های فلزی است و ریتم تند سامبا و رقصنده‌ها شور فراوانی ایجاد می‌کند. نقطه اوج رویداد در سه‌شنبه اعتراف (Shrove Tuesday) یا سه‌شنبه چاق اتفاق می‌افتد، اما رژه‌ها از شنبه‌ی قبل شروع می‌شود.


پشت این رژه‌ها ۱۴ عدد از بهترین مدارس سامبا در ریو حضور دارند که از ماه‌های قبل برای بهترین اجرای سامبا که ریو تاکنون دیده، خود را آماده می‌کنند و همگی هدف مشترکی دارند که در واقع متقاعد کردن داوران برای برنده شدن‌شان به عنوان بهترین مدرسه سامبای کارناوال است و همگی علاقه‌مند هستند مورد تحسین همگانی برزیلی‌ها قرار بگیرند. سابقه و اعتبار مدرسه‌ها متفاوت است. برخی از آن‌ها از برجستگان عرصه سامبا بوده و برخی دیگر بخش‌های کوچکی را تشکیل می‌دهند که حتی به مسافران هم اجازه می‌دهند در تمرین‌ها شرکت کرده و در کنار بهترین رقصندگان سامبا در رژه حضور یابند.
در بیرون از ناحیه سمبودرومو، ریو به مدت یک هفته از ریتم روزمره خود خارج شده و خیابان‌های شهر با چندین و چند مهمانی خیابانی به هیجان درمی‌آیند. این مهمانی‌های روزانه بخشی از کارناوال ریو به حساب می‌آیند. مهمانی‌ها به نوعی مسابقه استقامت هم هستند زیرا هر روز بیشتر از روز قبل باید رقصید و شادی کرد. مهمانی‌ها اغلب با یک ون یا شناور کارناوالی که در طی مسیری به آرامی حرکت می‌کند، هدایت شده و حضور رقصندگان، خوانندگان و موسیقی سامبا محیط را به وجد می‌آورد و مردم پشت‌سرشان با رقصیدن و خواندن و شادی کردن با آن‌ها همراه می‌شوند.

یکی از معروف‌ترین بلوکو (bloco) یا مهمانی‌های خیابانی که یکی از بزرگ‌ترین‌ها هم محسوب می‌شود، کوردائو دا بولا پرتا (Cordão da Bola Preta) است که بر اساس اجرای سنتی گروه سامبا در ریو شکل گرفت. این مهمانی در مرکز شهر برگزار شده و تقریباً یک میلیون نفر به تماشایش می‌روند. رنگ‌های سنتی این بلوکو سیاه و سفید خال‌خالی بوده و هزاران نفر هم با همین تم لباس می‌پوشند تا با آن هماهنگ باشند. برنامه کامل مهمانی‌ها نزدیک به روز اول کارناوال پخش می‌شود، پس با هتل یا هاستل خود برای گرفتن برنامه کامل، هماهنگ کنید. بهترین بلوکوها در لبلون (Leblon)، ایپانما و کوپاکابانا برگزار می‌شود.
خوب است بدانید که بر اساس اعتقادات و منابع مذهبی، این جشن برای خداحافظی با پلیدی ها، ناپاکی ها و مشکلات برگزار می شود.
کارناوال ریو در واقع در تمامی نقاط کشور برزیل از جمله شهرها، روستاها برگزار می شود اما محل اصلی برپایی این کارناوال مهیج شهر ریو دوژانیرو می باشد.
لازم به ذکر است که شهر ریو دوژانیرو پایتخت فستیوال های جهان محسوب می شود و کارناوال ریو نیز بزرگ ترین کارناوال دنیا می باشد.


جالب است بدانید که برپایی کارناوال ریو از سال ۱۶۴۱ در شهر ریو دو ژانیرو آغاز شده و تا امروز ادامه دارد، باید بدانید که این کارناوال همواره در حال گسترش است و از مهمترین کارناوال های برزیل به شمار می آید.
ریو یکی از شهر های مدرن کشور برزیل است به همین خاطر برای برگزاری این جشن بزرگ از چندین ماه قبل برنامه ریزی، تحقیق و آماده سازی صورت می گیرد تا کارناوال ریو به بهترین شکل ممکل و با شکوه تر از همیشه، برگزار شود.
مردم این کشور با رقص مشهور سامبا و هنرنمایی های مختلف، عجیب و دیدنی به استقبال این جشن ملی می روند.

به عنوان نکته آخرخوب است بدانید کشور برزیل در طول برگزاری کارناوال ریو به مدت ۵ روز تعطیل می باشد تا مردم بتوانند با خیالی آسوده در جشن شرکت کنند.

معرفی کارناوال ونیز

شاید قبل از هر چیز لازم باشد این را بدانید که در حال تماشای بزرگترین و معروفترین کارناوالی هستید که در دنیا برگزار می شود .

کارناوالی که تنها محدود به ایتالیا نیست بلکه یک جشن بین المللی محسوب می شود و هر سال تمام دنیا منتظر هستند تا این مراسم برگزار شود تا شاهد رویدادها و چگونگی برگزاری آن باشند .

و اما درباره ی این کارناوال

کارناوال ونیز ( به ایتالیایی: Carnevale di Venezia ) حدود دو هفته قبل از چهارشنبه ی خاکستر ( چهارشنبه ی خاکستر یا توبه ، اولین روز از ایام ۴۰ روزه ی روزه داری مسیحیان است . ) آغاز می شود و تا یک روز قبل از چهارشنبه ی خاکستر به پایان می رسد .

افرادی با ماسک بر قایق هایی از دور دست به سمت کانال های آبی شهر می آیند و به میدان اصلی شهر با نام ” St. Mark’s Square ” می رسند. این میدان زمانی میزبان جشن باشک برای نشان دادن قدرت دولت ونیز بوده است.

در سال ۱۱۶۲، زمانی که دوک ونیزی”ویتاله میچیلی دوم” نقشه “اولریش دوم” و ۱۲ توطئه گر دیگر را نقش بر آب می کند، در ازای بخشش آنها، خراج سالیانه ۱۲ عدد نان، ۱۲ گاو نر و ۱۲ خوک را تعیین می نماید. مردم در گذشته در چهارشنبه ای که جشن در آن برگزار می شود، به میدان می آمدند تا خراج توطئه گران را ذبح کنند و پیروزی دولت شان را جشن بگیرند.

امروز هم لباس بلند زنان و شنل مردان روی همان خیابان ها کشیده می شود. زدن ماسک ها گاهی در طول تاریخ حتی ممنوع شده اند چرا که باعث می شدند تا شان اجتماعی و هویت مردم پنهان بماند و فقیر و غنی از هم تشخیص داده نشوند. گاه حتی برگزاری کارناوال نیز ممنوع می شد اما مردم آن را در خفا برگزار می کردند تا این کارناوال خودش را از دالان های تاریک تاریخ به روشنایی امروز رساند.

نکات مهم و برجسته در کارناوال ونیز

۱٫فروشگاه های زیبای ماسک و برگزاری مسابقات ماسک برتر

همان طور که می دانید کارناوال ونیز یک فستیوال فانتزیست که مردم ماسک به صورت می زنند و پایکوبی می کنند. به همین دلیل هر روزه در میان فستیوال، مسابقات ماسک برتر نیز برگزار می شود و بهترین ماسک روز انتخاب می شود. همه رقابت کنندگان در طول خیابان ها و روی استیج ها رژه می روند و از بین آنها زیباترین ماسک روز انتخاب می شود.

۲٫اسکی روی یخ

ممکن است اسکی روی یخ در ونیز برایتان عجیب باشد، چراکه همان طور که می دانید در ونیز برف نمی بارد، اما امکان این ورزش مهیج از ساعت ۱۱ صبح تا ۹ شب در طول روزهای کارناوال ونیز مهیا شده است.

۳٫جشن های بالماسکه

مهمانی های بالماسکه مختلفی در همه جای شهر برگزار می شود و هر کدام با دیگری متفاوت است. بعضی از این جشن ها تم مخصوص به خود را دارند و برخی از آنها بدون تم برگزار می شوند.

۴٫کنسرت کلاسیک

اگر شما عاشق موزیک های کلاسیک هستید، می توانید در کنسرت های کلاسیک کارناوال ونیز شرکت کنید. شما در این کنسرت ها می توانید به موسیقی موزیسین های با مهارت، مشهور و مطرح دنیا گوش فرا دهید.

۵٫زندگی شبانه کارناوال ونیز

شما می توانید در کلاب های مختلف زندگی شبانه ونیز را تجربه کنید و لذت ببرید.همچنین شما می توانید با یک تور راهنما هماهنگ شوید. این تورها معمولا از ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر آغاز می شوند و اول از همه به موزه رزونیکو می روند. به هرحال اگر به این چنین برنامه ها علاقه داشتید، باید تور خود را از قبل رزرو کنید و یک لباس مناسب با یک ماسک زیبا بپوشید. راستی چون برنامه های شبانه برای افراد ۱۸ سال به بالا مجاز است، حتما کارت شناسایی خود را به همراه داشته باشید.

۶٫اجراهای خیابانی

در طول کارناوال ونیز رژه و دیگر برنامه های مفرح در خیابان ها برگزار می شود. بهترین جای شهر ونیز برای شرکت در مراسم خیابانی، میدان سن مارکو است. پس برنامه های آن را به هیچ قیمتی از دست ندهید.

۷٫مهمانی های شخصی

اگر شما با یک گروه دوستانه می خواهید به ونیز بروید و می خواهید زمانی عالی را با همدیگر سپری کنید و یا می خواهید یک مراسم عروسی غیر متعارف برگزار کنید، این ایده برای شما عالی خواهد بود. شما می توانید یک مهمانی منحصر به فرد با تم کارناوال ونیز برگزار کنید.

 

در کارناوال چی بپوشیم؟

یک نکته خوب دیگر درباره کارناوال ونیز این است که شما هرچه دوست داشته باشید می توانید بپوشید. مهم نیست که لباستان خیلی ساده یا خیلی عجیب و غریب باشد. اگر دوست داشته باشید می توانید ماسک های زیبا به صورت بزنید. همچنین شما می توانید از فروشگاه های اطراف شهر لباس های زیبا و ماسک های مخصوص مراسم را خریداری کنید.

 

آیا کارناوال ونیز هزینه ورودی دارد؟
برای شرکت در کارناوال ونیز نباید هزینه ای پرداخت کنید. اما بعضی از رویدادها و مراسم های خاص ممکن است که هزینه ورودی بخواهند،اما این انتخاب شماست که در آن ها شرکت کنید یا خیر. به هر صورت تعداد بی شماری رویداد نیز وجود دارد که شما می توانید به رایگان در آن ها شرکت کنید.

در این یازده روز شهر پر از شادی و رنگ است. پس اگر مسافر ونیز هستید، ماه فوریه را برای سفرتان انتخاب کنید. البته روزهای دقیق جشن را پیدا کنید چرا که هرساله روزهای جشن متفاوت است.

اگر به جشن رسیدید و توان مالی اش را داشتید، هزینه کنید، لباسی زیبا و ماسکی ظریف را انتخاب کنید. اگر هم با همسرتان سفر کرده اید لباس هایی جفت و شبیه هم بر تن کنید. زیرا یکی از مواردی است که در پوشش کارناوال رعایت می شود. عکس یادگاری بگیرید و ونیز را در قرن یازدهم میلادی زندگی کنید.

شهر هاربین چین ، مرکز استان هیلونگ‌جیانگ بوده و بزرگ‌ترین شهر منطقه شمال شرقی جمهوری خلق چین می‌باشد. هاربین وضعیت مدیریتی تحت‌استانی داشته و بر منطقه‌ای کلان‌شهری شامل ۹ منطقه، که ۲ شهرِ در سطح شهرستان و ۷تا شهرستان می‌باشد تسلط دارد. طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، هاربین هشتمین شهر پرجمعیت چین بوده که هفت‌نهم آن را مناطق شهری با ۵ میلیون و ۲۸۲ هزار و ۹۳ نفر تشکیل‌میدهد.

این در حالی است که جمعیت کل شهر حدود ۱۰ میلیون و ۶۳۵ هزار و ۹۷۱ نفر ارزیابی شده است. هاربین به عنوان محوری سیاسی، اقتصادی، علمی، فرهنگی و ارتباطی در شمال شرقی چین قرار دارد و یکی از پایگاه‌های مهم صنعتی کشور نیز می‌باشد.

هاربین به دلیل داشتن سردترین دمای فصل زمستان بین سایر شهرهای بزرگ چین، به شهر یخی معروف است و توریسم زمستانی از ویژگی‌های خاص این شهر می‌باشد. هاربین به فستیوال‌های ساخت آدم برفی آن در فصل زمستان مشهور است.  این شهر به لحاظ تاریخی، میراث روس‌ها به حساب آمده و به دروازه‌ روسیه-چین معروف است.

فستیوال یخ و برف هاربین بزرگ‌ترین و مهم‌ترین جشنواره‌ی آثار یخی چین است که صدها هزار نفر از مردم بومی و بازدیدکنندگان خارجی از سراسر جهان را به خود جذب می‌کند.

«فستیوال یخ و برف هاربین» (Harbin Ice and Snow Festival) اولین بار در سال ۱۹۸۵ در شهر هاربین برپا شد. از اوایل ماه ژانویه تا ماه مارس می‌توانید در این فستیوال شرکت کنید و بهترین مجموعه‌های هنری یخی را در آن ببینید. مکان‌های برگزاری فستیوال «جزیره خورشید» (Sun Island)، «دنیای یخ و برف» (Ice and Snow World) و «پارک ژائولین» (Zhaolin Park) هستند. موقعیت جغرافیایی شهر هاربین در شمال شرقی چین به گونه‌ای است که آب و هوای آن سرد بوده و این وجود مقادیر فراوانی یخ و برف طبیعی را موجب می‌شود. این شهر یخی مهد هنرهای یخی و برفی است و مجسمه‌های هنری و بدیعی که در آن ساخته می‌شوند، شهرت دارند. البته «فستیوال فانوس یخی» (Ice Lantern Festival) پیش از فستیوال یخ و برف هاربین وجود داشت و هنوز در بین کسانی که هر سال به این شهر سفر می‌کنند بهترین رویداد به شمار می‌رود.

اولین فانوس‌های یخی را مردم شمال شرقی چین در زمان «سلسله چینگ» (Qing Dynasty) در فصل زمستان ساخته و استفاده می‌کردند. روستاییان و ماهیگیران فانوس‌های یخی را به عنوان نورافکن‌های ماهیگیری و غیره در ماه‌های زمستان به کار می‌بردند. در آن زمان برای ساخت فانوس یخی به سادگی آب را درون سطل ریخته و در هوای سرد بیرون می‌گذاشتند تا یخ بزند. سپس به آرامی به آن گرما می‌دادند و تا قبل از اینکه یخ کاملاً آب شود، آن را جدا می‌کردند که شکل سطل را به خود گرفته بود. در بالای آن سوراخی ایجاد کرده و با تراشیدن یخ، آن را به شکل ظرف توخالی در می‌آوردند. در نهایت شمعی در فضای خالی قرار می‌دادند که تبدیل به فانوسی محافظت شده در مقابل باد شد.

مروزه در این فستیوال شاهد مجموعه‌ای از ساخته‌های قالبی با یخ و برف و همراه با نورپردازی و موسیقی‌های جذاب خواهید بود؛ از معماری بناهای یخی گرفته تا گل‌ها و مجسمه‌ها. فستیوال یخ و برف هاربین علاوه بر نمایش آثار هنری، به یک رویداد فرهنگی بین‌المللی سالیانه تبدیل شده است. هر سال جمعی از ماهرترین مجسمه‌سازان و طرفداران این هنر از آمریکا، کانادا، ژاپن، سنگاپور، روسیه، چین و غیره در این جشنواره حضور پیدا کرده و با هم به رقابت و تعامل در دنیای یخ و برف می‌پردازند. فانوس‌های یخی هاربین در بسیاری از شهرهای اصلی چین و همینطور کشورهای دیگری در آسیا، اروپا، آمریکای شمالی، آفریقا و اقیانوسیه به نمایش گذاشته می‌شوند. بیش از چهل سال است که منابع طبیعی یخ و برف شهر بساط سرگرمی و لذت بازدیدکنندگان از آن را فراهم می‌کنند. در طی فستیوال مسابقات ورزشی مانند اسکیت‌ و سورتمه روی یخ هم برگزار می‌گردد. جشن‌ها، مراسم عروسی و دیگر برنامه‌ها امروزه به این دنیای یخی افزوده شده‌ که جذابیت این فستیوال بزرگ هنری، فرهنگی، ورزشی و گردشگری را افزایش داده‌اند.

در این مقاله با آداب رسوم و مراسماتی که بعضی از کشورها در آغاز سال نو میلادی برگزار میکنند بیشتر آشنا میشویم

روسیه

در این کشور مردم آرزوهای خود را روی تکه کاغذی نوشته و آن را می سوزانند و خاکستر آن را در لیوان ریخته و همراه نوشیدنی میل می کنند.

دانمارک

مردم کیکی بزرگ می‌خورند و ظرف‌های آن را پرت می‌کنند. مردم دانمارک عصرانه‌ای درست می‌کنند که شامل کیک مخصوصی است به نام کرانسکاگ. کیک بزرگ شیب‌داری که با پرچم و شیرینی تزیین شده است. آن‌ها همچنین بر این باورند که با پرت کردن ظروف‌ خود جلوی در همسایه دوستان زیادی در سال جدید پیدا خواهند کرد.

شکستن بشقاب آن هم جلوی خانه کسی می تواند نشانه ی بدشگونی باشد، اما در کشور دانمارک مردم حتی حاضرند تمام طول سال بشقاب های ترک خورده شان را فقط برای شکستن در شب سال نو میلادی نگهدارند. در آن شب مردم به اطراف خانه دوستان و خانواده خود می روند و تمامی بشقاب ها را در جلوی درب خانه به زمین می کوبند. روز بعد هر چه بشقاب خورده بیشتری جلوی درب خانه شما باشد، احتمالاً از دیگران محبوب تر هستید.

 

برزیل

مردم برزیل در شب سال نو لباس‌هایی به رنگ سفید پوشیده و در سواحل این کشور از هفت موج می‌پرند تا سال نو برای آنان سال شانس باشد. برخی از این افراد هدایای مختلفی مانند گل، جواهرات و آینه را به اقیانوس تقدیم کرده و آرزو می کنند.

اسپانیا

مردمان اسپانیا ۱۲ دانه انگور می‌خورند و هنگام خوردن آن آرزو می‌کنند. این رسم به سال ۱۸۹۵ باز می‌گردد زمانی که کشاورزان انگور متوجه شدند که انگورهای بیشتری کشت کردند و برای ازدیاد مشتریان خود این رسم را ترویج دادند. آن‌ها پس از آن شامی خانوادگی می‌خورند، سپس تا ۶ صبح بیرون از خانه می‌مانند و خوش می‌گذارند. 

میل کردن ۱۲ انگور سر هر ساعت در شب سال نو میلادی، سنتی است که در کشور اسپانیا انجام می شود و به لطف آن می توان سال جدید را با عزم تازه و شروعی خوب برای رسیدن به سلامتی آغاز کرد. البته انجام این کار سخت تر از چیزیست که به نظر می رسد. بعضی ها هم هستند که برای انجام این کار از پیش تمرین می کنند. اما اگر موفق به انجام این کار بشوید، طبق گفته های سنتی سالی پر از کامیابی را پیش رو خواهید داشت. میدان پوئِرتا دِل سول (Puerta del Sol) واقع در مادرید، محلی که این سنت در آن و در نوچه ویه ها (Nochevieja) یا همان شب سال نو (به زبان محلی) انجام می شود.

در این شب می توان به جمعیتی از مردم که در یکی از دستان خود ۱۲ انگور و در دست دیگرشان هم نوشیدنی آب انگور کاوا را گرفته اند ملحق شد. در باور مردم اسپانیا، خوردن انگور، موفقیت در سال جدید را تضمین خواهد کرد. ۱۲ دانه انگور نماد ۱۲ ماه سال است و هر دانه انگوری که خورده می شود نویدبخش یک ماه خوب و موفق خواهد بود. تیو دی نادال ،یک شخصیت اسطوره ای اسپانیایی در شب جشن سال نو است.

فرانسه

یکی از نکات جالب توجه سال نو در فرانسه ،رسم روشن کردن شومینه است. همه اقوام در نزدیکی این شومینه جمع شده و ذغال سنگی را که از قبل آماده کرده ان را داخل شومینه می ریزند و سپس آن را روشن میکنند. وقتی آتش تمام شد چند ذغال سنگ از آن برمیدارند. بایداین ذغال سنگ هاراتا سال بعد درون کیسه ای قرار داده و نگه دارند و اعتقاد دارند که نگه داشتن این ذغال سنگ ها برای آنها سالی پر از موفقیت به ارمغان خواهد آورد .

 

فلسفه شب یلدا

به دلیل دقت گاه شماری ایرانی و انطباق کامل آن با تقویم طبیعی، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستانی برابر با شامگاه سی‌ام آذرماه و بامداد یکم دی‌ماه است. هر چند امروزه برخی به اشتباه بر این گمانند که مراسم شب چله برای رفع نحوست بلندترین شب سال برگزار می‌شود؛ اما می‌دانیم که در باورهای کهن ایرانی هیچ روز و شبی، نحس و بد یوم شناخته نمی‌شده است. جشن شب چله، همچون بسیاری از آیین‌های ایرانی، ریشه در رویدادی کیهانی دارد

آغاز بازگردیدن خورشید بسوی شمال‌شرقی و افزایش طول روز، در اندیشه و باورهای مردم باستان به عنوان زمان زایش یا تولد دیگرباره خورشید دانسته می‌شد و آنرا گرامی ‌و فرخنده می‌داشتند

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزارمی‌شده که یکی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی که از لازمه‌های آن، حضور کهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد کهنسالی خورشید در پایان پاییزاست، و همچنین خوراکی‌های فراوان برای بیداری درازمدت که همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند

علت نامگذاری شب یلدا 

یلدا برگرفته از یک واژه سُریانی می باشد که به تولد و زایش معنی شده است. سریانی زبان رایج مسیحی ها بوده است که از تحقیق و بررسی در کتب تاریخی واژه نامه ها کسب شده است دانشمند بزرگ و تقویم شناس ابوریحان بیرونی با نام میلاد اکبر از شب یلدا یاد می کند و آن را میلاد خورشید دانسته است.

واژه یلدا به طور دقیق مشخص نیست که چطور و چه زمانی به زبان فارسی ورود کرده است این گونه از تاریخ بر آمده است که مسیحیان اولیه که در روم زندگی می کردند دچار سختی های فراوانی بودند در همان حال عده ای از آنها تصمیم به مهاجرت به ایران می کنند و به خاطر نزدیک بودن فرهنگ ها این واژه سریانی به زبان فارسی راه پیدا می کند.

حافظ در شب یلدا

معمولاً در شب یلدا رسم بر این است که صاحب‌خانه، دیوان حافظ را به بزرگتر فامیل که سواد دارد، می‌دهد. سپس هر یک از میهمانان نیت کرده و بزرگِ مجلس، این جمله را می‌گوید و تفعلی به گنجینه حافظ می‌زند: «ای حافظِ شیرازی/ تو محرم هر رازی/ بر ما نظر اندازی/ قسم به قرآن مجیدی که در سینه داری…» یا هر چیزی شبیه به این.

این رسم یکی از رسوم پرطرفدار شب یلداست که امروزه با فن‌آوری روز نیز به‌روز شده. به طوری که در بعضی خانواده‌ها به جای کتاب حافظ، از فال‌نامه، نرم‌افزار تفعل مجازی در رایانه، پایگاه‌های اینترنتی ویژه فال، نرم‌افزارهای ویژه تلفن همراه، سامانه پیام کوتاه یا پیامک برای انجام این رسم استفاده می‌کنند که سرگرمی ‌خوبی برای خانواده‌ها در این شب بلند سال است.

رسم های کلی شب یلدا

از آیین های رایج و معروف و مرسوم شب یلدا می توان به آتش روشن کردن،قصه گویی ریش سفیدان و بزرگان،خوردن تنقلات و تفآلی بر حافظ اشاره کرد .

آتش روشن کردن در یلدا

از آنجایی که آتش روشن کردن در دیدگاه گذشتگان نماد روشنی و خورشید بود و همچنین بعضی ها آن را برای رفع تاریکی و نحسی اهریمن میشناختند از این رو برای فراری دادن تاریکی ها و قوای اهریمن آتش روشن می کردند تا محفلی گرم در کنار یکدیگر ایجاد کنند .

قصه خوانی و مثل گویی در شب یلدا

در شب یلدا خانواده ها دور هم جمع می شوند و به شعرخوانی ها و داستان خوانی بزرگ تر ها و پیرتر ها گوش فرا می دهند.قصه هایی غیر واقعی و کوچک که قهرمان های آن پریان و دیوها و جانوران هستند و مطمئنا شنیدنش برای هر کودکی خوشایند و جذاب می باشد.

و بسته به فرهنگ هر شهر یا استانی قصه های مربوط به خودشان نقل میشود به عنوان مثال قصه حسین کرد شبستری در میان آذربایجانی ها و داستان های شاهنامه در بین خراسانی ها رایج می باشد.

فال حافظ و شاهنامه خوانی در شب یلدا

شاهنامه خوانی و فال حافظ در شب های یلدا یکی دیگر از سرگرمی های ایرانیان می باشد و از دیرباز مرسوم بوده است چنانچه برای تفآل زدن به حافظ مخاطب مورد نظر نیت می کند و بزرگ مجلس که قرار است قال بگیرد از او می خواهد این جمله را با خود تکرار کند:ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، من طالب یک فالم، بر من نظر اندازی

و سپس دیوان را باز کرده و غزل بالای سمت راست را خوانده چراکه جواب تفآل می باشد اگر با وسط غزل مواجه شدند فال باید از ابتدای غزل یعنی صفحه پشت خوانده شود.پس از اینکه غزل خوانده شد آن را تفسیر می کنند چنانچه فال با محتوای مثبت از آب در آمد یعنی فال خوب است اما اگر منفی بود یعنی بد است البته نا گفته نماند تمامی غزلیات حافظ محتوایی روحیه بخش و عاشقانه دارند .

و همچنین شاهنامه خوانی جزء جدایی ناپذیرترین برنامه های شب یلدا می باشد که از دیرباز رایج می بوده است شاهنامه ها اگر با شیوه نقالی خوانده شود جذابیتش صد چندان می شود . شانس بزرگی هست که در خانواده تان چنین شخصی را داشته باشید .

 

چیدمان سفره شب یلدا

چیدن سفره شب یلدا با انواع خوراکی ها و تنقلات یکی از آیین های این شب بیادماندنی می باشد که شامل آجیل های مخصوص و میوه هایی همچون انار و هندوانه و دیگر تنقلات داخل آن قرار می دهند.جالب است بدانید در دوران گذشته سفره ای با اسم میَزد پهن می شده است و از میوه های خاص خشک و تر و آجیل و یا به اصطلاح زرتشتیان لُرک در سفره استفاده میشده است که یکی از اجزای اصلی سفره می باشد و در حقیقت ولیمه این جشن به شمار می رود.از سایر اجزا می توان به عطردان،آتشدان،بخوردارن و بَرسَم اشاره کرد.بَرسَم ابزاری برای دعا خوانی می باشد که از فلز نقره و برنج و یا شاخه گیاهی خاص درست می شود.

میوه های مخصوص شب یلدا

اصلی ترین میوه شب یلدا انار می باشد چرا که گذشتگان آن را مایه برکت و باروری می دانستند و این تفسیر را بخاطر دانه های زیاد آن مطرح کردند و همچنین رنگ قرمزی که دارد نماد خورشید و شادی است.در حقیقت خوردن و وجود انار در سفره شب یلدا به علت اعتقاد به تاثیر جادوی سرایتی آن بوده است به طوری که با خوردن انار و توسل کردن به آن نیروی باروری و برکت را در خود بالا می بردند.

قداست میوه انار از دوران بسیار قدیمی برای همه ثابت شده است و حتی دارای جایگاه ویژه ای در میان ادیان بزرگ جهان داشت چراکه در افسانه ها و اساطیر هم نام آن ذکر شده است.انار در دین زرتشتی از مقدسات محسوب می شود و از درختان مینوی است و جالب است بدانید در مراسم دینی زرتشتیان از شاخه ها و میوه آن استفاده میشود و اما هندوانه هم همانند انار یکی از خاص ترین میوه های شب یلدا است ولی سوالی که اینجا مطرح است این است که اول سرما خوردن هندوانه کمی عجیب نیست؟باید بدانید همانطور که هندوانه یک میوه تابستانی است بنابر این علاوه بر رنگ سرخش یادآور حرارت و گرمای تابستان و همچنین نماد خورشید می باشد.

آیین های شب یلدا در برخی شهر های مختلف

شب یلدا در تهران

یلدای تهران با میوه‌های تازه فصل پاییز ، میوه‌های خشک شده تابستان آجیل مخصوص، شیرینی و هندوانه به صبح می‌رسید.

تهرانیان درهمه اعیاد خود سنت حسنه جمع شدن افراد خانواده در منزل بزرگتر خانواده را منظور می کردند و همه فرزندان خانواده در منزل مادر و پدر جمع می‌شدند . از سنن یلدای تهران ، صرف میوه‌های تابستانی از جمله هندوانه است . تهرانی‌ها شب یلدا را همه ساله جشن می‌گیرند تا سنت‌های زیبای قدیم در لابلای زندگی مدرنیته شهرنشینیشان حفظ شود.

شب یلدا در کهگیلویه و بویراحمد

استان کهگیلویه و بویراحمد، همانند همه سرزمین زیبای ایران آریایی اعضای خانواده گردهم جمع می‌شوند تا پیرترین اما دوست داشتنی‌ترین فرد خانواده برایشان متیل بگوید. متیل داستانی افسانه‌ای و طولانی است که نسل به نسل و به طور شفاهی از گذشتگان به ارث رسیده است.مثل داستان معروف دو برادر اصطلاح محلی به نامهای «احمعیل و مهمعیل» دو مرد قوی هیکل و بزرگ که به سفارش مادرشان به کوه می‌روند و بر بلندترین قسمت کوه قرارمی‌گیرند و چلوسی (آتش) که در دست دارند را با تمام قدرت به هوا پرتاب می‌کنند اگر آن چلوس (آتش) به خشکی خورد متأسفانه زمستانی سرد و خشک در پیش است که خسارات فراوانی به کشاورزان و دامداران وارد می‌شود و مردم نگران و آشفته می‌شوند، اما اگر آن چلوس به دریا خورد زمستانی پر از بارش برف و باران و سالی سرشار از نعمت‌های خداوند در پیش است و سال رونق کشاورزی است که مردم زمستان سخت و طاقت فرسا را به امید بهاری پربار به پایان می‌رسانند.

دیگر اینکه در این شب به نیت بارش برف و سفیدی زمستان آش‌های محلی مثل شیربرنج و یا دووا (آش دوغ) در تشت‌های بزرگ می‌پزند تا جوابگوی جمعیت زیاد اعضای خانواده باشد و اعتقاد دارند چون از اوایل شروع فصل سرما غذای داغ و گرم می‌پزند در این شب باید غذایی مثل آش دوغ درست کنند.

شام شب یلدا معمولاً غذاهای سنتی مانند آش کارده، شله بادام و شله ماش است که البته در سالهای اخیر به غذاهایی مانند کباب و غذاهای امروزی تغییر شکل یافته است.پذیرایی از مهمانان با آجیل‌های محلی مانند کلخنگ، مغز بنه، گندم برشته، کنجد بو داده، انجیر و مویز خشک انجام می‌ گیرد.

آیین کاسه بهره یا بردن غذا برای همسایه‌های فقیر یکی دیگر از آیین‌های سنتی مردم این دیار است که نه تنها در شب یلدا بلکه در همه ایام سال بین مردم کهگیلویه و بویراحمد رایج است.

شب یلدا در گیلان

مردم استان گیلان مثل مناطق مختلف اداب و رسوم ویژه‌ای دارند ، در شب یلدا از تنقلاتی مانند هندوانه، آب ازگیل یا آب کونوس، برشته برنج و سه میوه محلی پرتقال، گلابی محلی به نام «خوج» و لیمو استفاده می‌کنند.

در گیلان هندوانه را حتماً فراهم می‌کنند و معتقدند که هر کس در شب چله هندوانه بخورد در تابستان احساس تشنگی نمی‌کند و در زمستان سرما را حس نخواهد کرد. همچنین مردم شهرها و روستاهای شرق گیلان در شب یلدا هنگام بریدن هندوانه شعری را با مضمون «امشب شب چله / خانم جیر (زیر) پله / چاقو بزنیم / هندانه کله (سر)» می‌خوانند.

در میان برخی مردم و جوانان دم بخت این استان مرسوم است که در شب یلدا فال هندانه پوس (پوست هندوانه) می‌گیرند. برای گرفتن این فال، هندوانه را به چهار قسمت طولی تقسیم می‌کنند و هر چهار پوست را به پشت سر خود می‌اندازند. در این میان، چهار حالت پیش می‌آید، اگر دو قاچ هندوانه، سفید و دو قاچ، سبز باشد، به معنای حد وسط بودن برای نیت شخص است. اگر سه قاچ سبز و یک قاچ سفید بیفتد، نیت آن خوب است، اگر سه قاچ سفید و یک قاچ سبز باشد، نیت بد است. اگر هر چهار قاچ سبز باشد، به معنای خیلی خوب و اگر هر چهار قاچ سفید باشد، به معنای خیلی بد است.

شب یلدا در فارس

استان فارس و شهر شیراز از جمله شهرهای ایران است که آداب خاص و جالبی برای شب یلدا دارند. در این شب افراد فامیل دور هم جمع می شوند و با خوردن میوه و آجیل های مخصوص که از انجیر، قصبک، خرک، برنجک  تشکیل شده است شب را به صبح می رسانند.

یکی از مراسم هایی که در شب یلدا و در میان خانم ها انجام می شود فال کلوک است. کلوک یک کوزه بزرگ با دهانه گشاد است که در این شب خانم های نشانه خاصی را در کوزه می اندازند و سپس یک دختر چه می آید و نشانه ای را از داخل کوزه خارج می کنند و سپس فردی به صورت فال شعری از حافظ می خواند. هر کس از شعری که برایش خوانده شده متوجه فالش می شود.

شب یلدا در خراسان جنوبی

یکی از آیین‌های ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی برگزاری مراسم کف زدن  است . در این مراسم ریشه گیاهی به نام چوبک را که در این دیار به “بیخ” مشهور است ، در آب خیس کرده و پس از چند بار جوشاندن ، در ظرف بزرگ سفالی به نام “تغار” می‌ریزند . مردان و جوانان فامیل با دسته‌ای از چوب‌های نازک درخت انار به نام “دسته گز” مایع مزبور را آنقدر هم می‌زنند تا به صورت کف درآید و این کار باید در محیط سرد صورت گیرد تا مایع مزبور کف کند.

کف آماده شده با مخلوط کردن شیره شکر آماده خوردن شده و پس از تزیین با مغز گردو و پسته برای پذیرایی مهمانان برده می‌شود . در این میان گروهی از جوانان قبل از شیرین کردن کف‌ها با پرتاب آن به سوی همدیگر و مالیدن کف به سر و صورت یکدیگر شادی و نشاط را به جمع مهمانان می‌افزایند.

شب یلدا در خراسان شمالی

از جمله آیین‌های شب یلدا در خراسان شمالی آن است که خانواده‌ها در این شب‌نشینی شب یلدا تفالی نیز به دیوان حافظ می زنند که این‌کار هم معمولا توسط بزرگ خانواده صورت می‌گیرد.

آنان دیوان اشعار لسان‌الغیب خواجه شیراز را با نیت بهروزی و شادکامی می گشایند و فال و مراد دل خود را از او طلب می‌کنند.

بازگویی خاطرات ، قصه‌گویی پدر بزرگها و مادر بزرگها نیز یکی از مواردی است که یلدا را برای خانواده‌ها دلپذیرتر می‌کند. یکی دیگر از سنت‌های کهن شب یلدا، چله بردن برای خانواده عروس است.

با فرا رسیدن شب چله مردهای جوان طبق‌های آراسته میوه ، شیرینی و کله‌قند تزیین شده را به رسم هدیه به خانه عروس جوان می‌برند .این طبق‌های هدیه که معمولا مسی است و روی آن با سفره‌های قرمز گلدوزی شده پوشانده شده ، پر از ظرفهای بزرگ میوه پیچیده در زرورق‌های رنگین با گل و نوارهای مواج می‌شود.

مردانی این طبق‌ها را بر سر گذارده و در پی یکدیگر با شادی و پایکوبان راهی خانه عروس می‌شوند . خانواده دختر نیز به پاس قدردانی و به رسم یادبود لباس‌ و یاقطعه پارچه‌ای را برای خانواده داماد ، در سینی خالی شده هدایا می‌گذارند . اگر قبل از شب چله برف باریده باشد برخی از مردم شهر و روستا در این شب با خوردن برف شیره، با شیرین کردن کام با معجونی از بارش زمستانی، با سردی زمستان آشتی می‌کنند . همچنین بزرگترها با دادن حلوا قلقلی از کوچکترها پذیرایی می‌کنند.

حلوا قلقلی از کوبیده شدن مغز گردو ، بادام ، کنجد و دیگر دانه‌های روغنی تهیه و سپس در شیره انگور نیز خوابانده می‌شود . اما برخی از افراد کهنسال و نیز آشنایان به فرهنگ مردم در خراسان شمالی همه این آیین و مراسم را بهانه‌ها و ترفندهایی برای گردهم آمدن خانواده‌ها ، بجای آوردن صله ارحام و رفع کدورت های احتمالی بین خویشاوندان می‌دانند . آنان بر این باورند که پیشینیان در هر فصل به بهانه‌ای سعی می‌کرده‌اند تا اقوام را جمع کرده و صلح، صفا و صمیمیت را در بین آنان حکم فرما کنند.

شب یلدا در زنجان

  شب یلدا شب تولد زمین و به تعبیری تولد مهر و طولانترین شب سال است.

  یلدا در میان زنجانی ها شبی میمون و مبارک است که توسط آنها گرامی داشته می شود. در زنجان در شب یلدا پیران و خردسالان جوانان و به خصوص بزرگترهای ایل در کنار هم جمع می شوند.

شب یلدا در اصفهان

در استان اصفهان نیز از قدیم‌الایام آیین‌های ویژه‌ای وجود داشته که کم و بیش هنوزهم ادامه دارد  .

به باور اصفهانی‌های قدیم ، زمستان به دو بخش “چله” و “چله‌کوچیکه” تقسیم می‌شد که موعد چله از اول دیماه تا۱۰بهمن بود اما “چله کوچیکه” از دهم بهمن آغاز می‌شد و تا سی بهمن ادامه داشت . البته آیین برگزاری شب چله در اصفهان به دو نام “چله زری” (ماده) و”عمو چله”(نر) تقسیم می‌شود زیرا از گذشته تاکنون همه موجودات و اشیاء را بر اساس جنس مذکر و مونث تقسیم می‌کردند.

اصفهانی‌ها دوشب را به عنوان شب چله برپا می‌کردند و آیین‌های مخصوص به این شب را به جا می‌آوردند. آیین شب چله در شهر اصفهان خانوادگی برگزار می‌شده است و خانواده‌های اصفهانی با پهن کردن سفره‌یی با عنوان “سفره شب چله”، این شب را گرامی می‌داشتند.

هندوانه به‌عنوان نمادی کروی که برونش سبز و درونش قرمز است و سمبل خورشید محسوب می‌شود ، به‌ عنوان مهمترین میوه بر سر سفره چله قرار می‌گیرد . از دیگر بخشهای این آیین در اصفهان قدیم پهن کردن تمام البسه و رخت خوابها در هوای آزاد بویژه در مقابل خورشید با هدف خوش آمدگویی به “عمو چله” و “چله زری” بوده است .

شب یلدا در کرمانشاه

در استان کرمانشاه نیز که از شهرهای باستانی و کهن ایران زمین است، شب یلدا از جایگاه ویژه‌ای در میان مردم برخوردار است و همواره با مراسم زیبا و با شکوهی همراه است. مردم استان کرمانشاه براساس آیینی کهن در این شب بیدار می‌مانند تا با شعر خواندن ، قصه گفتن ، فال حافظ گرفتن و آجیل خوردن با مادر جهان در زادن خورشید همراهی و همدردی کنند . میوه‌هایی نیز دراین شب خورده می‌شود که به گونه‌ای نمادی از خورشید است مانند هندوانه سرخ ، انار سرخ ، سیب سرخ و یا لیموی زرد ، قصه‌هایی از عشق جاودانه شیرین و فرهاد ، رستم و سهراب ، حکایت حسین کرد شبستری و خواندن اشعار زیبا و دلنشین شامی کرمانشاهی در گذشته نقل مجالس شب یلدا در کرمانشاه بود.

آن روزها افراد فامیل بنا بر رسمی دیرینه به خانه بزرگترین فرد فامیل که معمولا پدر بزرگ و مادر بزرگ بودند می‌رفتند و با تکاندن برف های زمستان از لباس هایشان در گرمای آرامش بخش کرسی فرو می‌رفتند . افراد فامیل بر سر یک سفره باهم شام می‌خوردند و بر روی سفره مخصوص این شب خوردنی های متنوعی چیده می‌شد خوردنی‌هایی از قبیل آجیل ، راحت الحلقوم ، مشکل‌گشا ، شیرینی محلی دست پخت مادر بزرگها به خصوص نان شیرینی معروف “نان پنجره‌ای ، کاک و نان برنجی”، و میوه‌هایی چون انار ، سیب و هندوانه که نگین این سفره بود . یکی دیگر از آداب زیبایی که شب یلدا در استان کرمانشاه وجود دارد گرفتن فال حافظ است که مردم با اعتقادات خاص خود رهنمودهایش را چراغ راه مشکلات خود در زندگی قرار می‌دهند.همچنین دختران دم بخت با این کار از باز شدن بخت خود در آن سال خبری می‌گرفتند.

شب یلدا در زاهدان

مردم  زاهدان نیز بر اساس یک سنت دیرینه در شب یلدا در خانه بزرگ قوم گردهم می‌آیند و به قصه‌هایی که پدربزرگ‌ها و مادر بزرگ‌ها برایشان نقل می‌کنند گوش می‌دهند.برگزاری جشن‌ها و نشست‌های خانوادگی همراه ‌با گروهی از اعتقادات اسطوره‌ای ، شبی خاطره‌انگیز را برای خانواده‌های زاهدانی به‌ خصوص کودکان ونوجوانان فراهم می‌کند. گفتن قصه ، گرفتن فال حافظ ، بازی‌های دسته‌جمعی نظیر گل یا پوچ و بیان لطیفه و خاطره را از سرگرمی‌های شب یلدا در این منطقه عنوان کرد.

شب چله در مهاباد

آخرین شب فصل خزان به خانواده ها برای دور هم بودن و از کنار هم لذت بردن بهانه ای می دهد و خود می رود.

مراسم طولانی ترین شب سال در مهاباد همانند دیگر مناطق کرد نشین مهاباد با شکوه خاصی برگزار می شود که به( شه وی چله) معروف است.

مردم مهاباد به رسم بسیاری دیگر از مناطق کردنشین با حضور در شب نشینی و محفل دوستانه سعی در بهتر گذراندن طولانی ترین شب سال دارند.

نام گذاری یلدا به (شب چله)به این علت است که در باور تاریخی و اجتماعی مردم این منطقه در حقیقت زمستان به دوبخش چله بزرگ و چله کوچک تقسیم شده که چهل روز اول (از اول دی ماه تا دهم بهمن) را چله بزرگ و بیست روز بعدی را (از دهم بهمن تا اول اسفند) چله کوچک می نامند.

شب یلدا در مازندران

در مازندران شب یلدا بسیار با اهمیت و گرامی داشته می شود. در این شب همه مردم به خانه پدر بزرگها و مادر بزرگها رفته و ضمن دور هم نشینی و خواندن فال حافظ و فردوسی خوانی به خوردن تنقلات و میوه جات خصوصا” انار و هندوانه و ازگیل می پردازند و با خوردن و نوشیدن و شنیدن صحبتها و داستان های بزرگترها شب را به صبح می رسانند و معتقدند که صبح بعد از یلدا روز پیروزی خورشید بر سیاهی و تاریکیها است.

شب یلدا در همدان

همدانی ها فالی می گیرند با نام فال سوزن. همه دور تا دور اتاق می نشینند و پیرزنی به طور پیاپی شعر می خواند. دختر بچه ای پس از اتمام هر شعر بر یک پارچه نبریده و آب ندیده سوزن می زند و مهمان ها بنا به ترتیبی که نشسته اند شعرهای پیرزن را فال خود می دانند. همچنین در مناطق دیگر همدان تنقلاتی که مناسب با آب و هوای آن منطقه است در این شب خورده می شود. در تویسرکان و ملایر، گردو و کشمش و مِیز نیز خورده می شود که از معمولترین خوراکی های موجود در این استان هاست.

شب یلدا در خراسان

در شهرهای خراسان خواندن شاهنامهٔ فردوسی در این شب مرسوم است. یکی از آیین های ویژه شب یلدا در استان خراسان رضوی و خراسان جنوبی برگزاری مراسم «کف زدن» است. در این مراسم ریشه گیاهی به نام چوبک را که در این دیار به «بیخ» مشهور است، در آب خیسانده و پس از چند بار جوشاندن، در ظرف بزرگ سفالی به نام «تغار» می ریزند. مردان و جوانان فامیل با دسته ای از چوب های نازک درخت انار به نام «دسته گز» مایع مزبور را آنقدر هم می زنند تا به صورت کف درآید و این کار باید در محیط سرد صورت گیرد تا مایع مزبور کف کند. کف آماده شده با مخلوط کردن شیره شکر آماده خوردن شده و پس از تزیین با مغز گردو و پسته برای پذیرایی مهمانان برده می شود. در این میان گروهی از جوانان قبل از شیرین کردن کف ها با پرتاب آن به سوی همدیگر و مالیدن کف به سر و صورت یکدیگر شادی و نشاط را به جمع مهمانان می افزایند.

شب یلدا در اردبیل

در اردبیل رسم است که خانواده ها شب یلدا دور هم جمع می شوند و تا پاسی از شب با هم شب نشینی می کنند.

هنداونه،انار،پرتقال،تخمه،ماهی پلو  از جمله خوراکی هایی است که در استان اردبیل مرسوم  است.

شب یلدا در خوزستان

در استان خوزستان بر اساس سنتی دیرینه، پدربزرگ‌ها و مادر بزرگ‌ها نیز با فراهم کردن و پذیرایی از فامیل با تنقلات محلی و آجیل های شب یلدا، کانون گرم خانه را برای پذیرایی از فرزندان و نوه های خود مهیا می‌کنند.شاید بیشترین وانت‌های حامل هندوانه، ‌ شب یلدا در اهواز دیده شوند. در بسیاری از نقاط این شهر، وانت‌بارهای حامل هندوانه و خربزه دیده می‌شوند که مردم را به خرید آن دعوت می‌کنند و شور و حال خاصی میان مردم این شهر برای برگزاری آیین شب یلدا به وجود می‌آورند.

مردم خوزستان تا سحر انتظار می‌کشند تا از قارون افسانه‌ای استقبال کنند. قارون در لباس هیزم‌شکن برای خانواده‌های فقیر تکه‌های چوب می‌آورد. این چوب‌ها به طلا تبدیل می‌شوند و برای آن خانواده، ثروت و برکت به همراه می‌آورند.  به خانه بزرگترها رفته و دورهم جمع شده و شب را به شوخی و خنده می گذرانند. آجیل، هندوانه، انار، شیرینی و خرما و لبو وآش وشیرینی‌های مختلف از جمله خوراکی‌های این آیین کهن است.

شب یلدا در بوشهر

 مردم استان بوشهر نیز همچون دیگر ایرانی‌ها، این آیین کهن را با رفتن به خانه بزرگ‌ترها می‌گذرانند. هندوانه در شب یلدا در بوشهر کاربرد زیادی دارد.

شب یلدا در بندرعباس

مردمان هرمزگان همگی به دورهم غذاهای سنتی درست کرده و خوش می گذرانند . می توان ازاین سنت غذایی نان رگاگ و درست کردن غذایی به نام سوراغ و مهیاوه که بعد از تهیه به همراه نانی میل می شود نام برد . غذای دیگری که در این شب مورد استقبال هرمزگانیان قرار گرفته هواری ماهی و قلیه ماهی است که خوردن آن در جمع صمیمی و گرم خانواده صفایی دارد. این مردمان سیه چرده ی جنوب با زدن سازهای بادی به شادی و پایکوبی می پردازند و آخرین روز پاییز را با شادی پشت سر می گذارند و در پایانی ترین دقایق آن بزرگان فامیل برای کوچک تر ها دعای عاقبت بخیری می نمایند.

شب یلدا در گلستان

در این شب جوانان گلستان به خانه پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها رفته و ضمن دورهم‌نشینی و خواندن حافظ ، شاهنامه و نَقل اندازی (داستانهای شفاهی)، تنقلات و میوه های تابستانی، باغی و جنگلی از قبیل هندوانه، انار، لیمو و پرتقال، ولیک و کندس و شیرینی‌ هایی همچون ‘مَت و کَسمَک’ تناول می کنند.

آنان همچنین پای صحبت، بیان تجربیات و داستان‌های بزرگترها تا پاسی از شب می نشینند و معتقدند که صبح بعد از یلدا روز پیروزی خورشید بر سیاهی و تاریکی‌ها است.

از سوی دیگر جشن یلدا علاوه بر اینکه بهانه ای برای دور هم جمع شدن اعضای خانواده و انجام صله رحم است موجب رفع کدورت های احتمالی برخی از خویشاوندان نیز می شود.

تجمل گرایی در شب یلدا

 متاسفانه امروز شرایط دگرگون شده است، تجمل‌گرایی و چشم و همچشمی ‌بر یلدای ایرانی، سایه انداخته است.

چشم و هم چشمی ‌و تمایل به هزینه تراشی‌های بسیار برخی از خانواده‌ها، شب یلدا را به شبی پرخرج در سال تبدیل کرده است. آداب و رسوم خوش بلندترین شب سال به مهمانی‌های تجملاتی تغییر شکل داده و ماهیت اصلی خود را از دست داده است. ما فراموش کرده‌ایم حافظ‌ خوانی و تفال به دیوان او رسم زیبایی بود، گویی نمی‌دانیم دورهم بودن و سادگی و صمیمیت‌ این مراسم، راز حفظ این آیین خوش در طی قرن‌هاست.

 از چند هفته مانده به این شب، یکی به‌دنبال خرید آجیل شب یلداست و دیگری به فکر تدارک چند جور غذا و آن یکی دنبال هندوانه مربعی شکل برای تزئین مراسمش. بماند که عده ای دیگر به‌دنبال پیامک تبریک شب یلدا هستند یا با گرفتن فال قهوه می‌خواهند اطرافیان‌شان را به اصطلاح غافلگیر کنند.

انگار فراموش کرده‌ایم که یلدا را بدون هندوانه‌های مربعی شکل و آجیل‌های تزئین شده گران قیمت هم ‌ می‌توان گذراند. یادمان رفته است یلدا بهانه با هم بودن است و پیامک بازی و دیدار دوستان یا تزئین هندوانه و طبقی از میوه‌های رنگارنگ هیچ ربطی به آیین این مراسم ندارد.چون تجملات زیاد اجازه نمی‌دهد این رسم زیبا برگزار شود و تهیه میوه، آجیل، شیرینی و شام آنچنانی چیزی است که از توان بسیاری از خانواده‌ها خارج است .

دبی شهر توریستی و گردشگرپذیری است که در نزدیکی ایران قرار گرفته و سالانه تعداد قابل توجهی مسافر به این شهر اماراتی سفر می کنند. میزان سفر سالانه گردشگران به دبی در سال ۲۰۱۵، ۱۴٫۲ میلیون نفر بود و دبی در این سال به رتبه چهارمین شهر پر بازدید جهان دست یافت. پاییز و زمستان بهترین زمان ها برای سفر به دبی هستند و به راحتی می توانید از جاذبه های گردشگری و تفریحی که در آن ساخته شده استفاده کنید.لازم به ذکر است که طی جشنواره خرید، فروشگاه ها و مرکزخرید ها زمان بیشتری باز هستند و تا زمانی که جمعیت زیادی به آن ها مراجعه می کنند، خدمات شان را ارایه می دهند؛ افرادی که می خواهند به این جشنواره بروند می توانند با خرید تور دبی یا تهیه بلیط هواپیما و رزرو هتل مورد نظرشان خودشان را به این شهر در طول مدت زمان جشنواره برسانند.

اگر می خواهید بالاترین حد خرید در دبی را تجربه کنید در فستیوال خرید دبی شرکت کنید. یکبار در سال تقریبا همه فروشگاه های خرید در این شهر حراج می شوند و تجربه ای هیجان انگیز را برای خریداران رقم می زنند. این رسم که از ۲۲ سال پیش در دبی شروع شده در حدود اوایل هر سال جدید میلادی شروع می شود و ۵ هفته به طول می انجامد.

جشنواره خرید دبی که با نام های دیگری نظیر فستیوال خرید دبی، مهرجان یا شاپینگ فستیوال هم از آن یاد می کنند، یکی از جاذبه های جذابی است که سالانه تعداد زیادی از افراد را به سمت خود جذب می کند. دولت امارات در این بازه ی زمانی با حذف سد مالیاتی از پیش روی خرده فروشان و مغازه داران آنان را مجاب به فروش ارزان محصولات خودشان کرده و همین خود سبب شده تا به مرور بر جذابیت این جشنواره در بین عموم مردم جهان افزوده شود و به عنوان یکی از پر طرفدارترین رویدادهای دبی در سطح بین الملل مطرح باشد. در چند سال اخیر دبی توانسته در طول فستیوال خرید، حدود ۳ تا ۵ میلیون گردشگر را به سوی خود جذب کند که به نوبه خود عددی فوق العاده است.

تمام جذابیت این جشنواره به محصولاتی که از برندهای مختلف جهان به فروش می رسد نیز بر نمی گردد، بلکه در طول این جشنواره مراسمی مانند آتش بازی، رقص و آواز هم وجود دارد که بازدیدکنندگان می توانند اوقات خوشی را در این سپری کنند، به طوری که حتی اگر قصد خرید هم نداشتید می توانید با سرگرمی هایی که آنجا وجود دارد از سفر خود لذت کافی را ببرید.

نکاتی که باید برای جشنواره خرید در دبی رعایت کنید!

صبح زود به مراکز خرید بروید

بیشتر مراکز خرید دبی حدود ساعت ۱۰ صبح باز می شوند سعی کنید همان موقع خودتان را به این مراکز برسانید چون حوالی وقت ناهار جمعیت زیادتر است و رفتن به داخل این مراکز خیلی سخت می شود. همچنین فروشندگان هم در ابتدای صبح معمولا خوش رفتارتر هستند و می توانند در انتخاب خرید مناسب به شما کمک بیشتری کنند.

از همه مراکز خرید دیدن کنید

با اینکه دبی مال و مال امارات معروف ترین مراکز خرید دبی هستند اما این شهر دهها مرکز خرید خوب دیگری هم دارد. حتما به مراکز خرید ابن بطوطه، سان ست و مرکاتو هم سر بزنید چون در این مراکز هم می توانید اجناس خیلی خوبی را پیدا کنید. شما می توانید از مغازه های کوچکتر مثل بوتیک ها که چندان معروف نیستند هم لباس های خیلی خاص و ویژه بخرید.

به مغازه هایی بروید که همه اجناس آن ها حراج باشد

در طول فستیوال دبی بر روی شیشه همه مغازه ها را که نگاه کنید علامت حراج بر روی آن ها زده شده است اما وقتی به داخل بعضی از این مغازه ها بروید می بینید که تنها بخشی از اجناس آن ها حراج اشت در واقع در این مغازه ها هیچ وقت نباید انتظار داشته باشید که اجناس جدید در طول این فستیوال در حراج باشند. اگر به دنبال تخفیف های واقعی هستید به مغازه هایی بروید که همه اجناس آن ها حراج است.

از این زمان بهترین استفاده را ببرید

دیدن عبارت حراج بر روی شیشه همه مغازه ها می تواند بسیار وسوسه کننده باشد به همین دلیل احتمالا دوست دارید به درون همه این مغازه ها بروید و همه اجناس آن ها را ببینید. این فستیوال حدود ۵ هفته طول می کشد پس نیازی نیست که عجله کنید سعی کنید از خرید خود لذت ببرید و تجربه خرید هیجان انگیزی داشته باشید.

 

مزیت خرید در جشنواره ی دبی

علاوه بر این که شما در طول خرید در جشنواره خرید دبی شما از تخفیف های قابل توجهی برخوردار هستید، موارد دیگری است که به نفع شما می باشد که در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد.

شما زمانی که در مدت جشنواره خرید دبی از فروشگاه های این شهر خرید کنید در قرعه کشی های مختلف که آنجا برگزار می شود نیز شرکت داده می شوید که جوایز بسیار ارزنده ای در انتظار شما خواهد بود. به طور مثال در برخی از قرعه کشی ها تا ۵۰۰۰۰۰ درهم امارات که معادل ۲۰۳٫۱۰۰٫۰۰۰ تومان است، به مشتری ها جایزه داده می شود.

وسایل بازی و برنامه های گوناگونی برای کودکان شما در طول جشنواره در نظر گرفته شده که در طول خرید بچه ها خسته نشوند.

برنامه های خیابانی گوناگونی هم در سراسر شهر برگزار می شود که بسیاری از آن ها توسط اتباع خارجی تدارک دیده می شوند.

مسافران شکم گردی که دوست دار غذاهای مختلف در خیابان هستند در طول این جشنواره از آنجایی که تعداد زیادی غذافروشی در خیابان ها و فروشگاه ها اقدام به فروش غذا می کنند می توانند دلی از عذا در بیاورند از غذاهای خیابانی دبی میل کنند.

 فستیوال زمستانی دبی یا همان جشنواره خرید دبی ممکن است در سال های مختلف با اختلاف زمانی کوتاه برگزار شود، اما اکثرا از روز ۵ دی (۲۶ دسامبر) تا ۶ بهمن (۲۷ ژانویه) ادامه خواهد داشت؛ در طول این جشنواره خرید دبی فروشگاه ها و مراکز خرید زمان بیشتری باز هستند و تا زمانی که خریداران به آن ها مراجعه کنند این فروشگاه ها هم باز هستند و خدمات خودشان را به خوبی ارائه می دهند. در روزهای پایانی و تعطیلِ هر هفته در مکان های مختلفی از شهر آتش بازی و رقص و شادی نیز بر پاست.

در آخرین روز فستیوال، به مناسبت اختتامیه جشنواره خرید، به صورت همزمان در خیابان السیف و ساحل لامر در ساعت ۲۱:۰۰ آتش بازی انجام می دهند که می توانید تماشاگر آن باشید.